اصولا در جراحی های سرپایی یه اصل نانوشته اینه که اگه بتونی استرس مریض رو کم کنی و همکاریش خوب باشه همه چیز به نحو احسنت انجام میشه . اینو داشته باشین دیروز یه مریض داشتیم یه خانم ماشالله سایز که یه ضایعه روی شکمش داشت که می خواستیم بفرستیمش برای پاتولوژی لذا خانم که خوابید رو تخت ما شروع کردیم با مریض صحبت کردن و که الان می خوام لیدوکائین بزنم و یه کم درد داره و ...خانمه یه دستمال کاغذی جلوی صورتش گرفته بود و تند تند یه چیزی زیر لب میخوند. لیدوکائین رو که داشتم تزریق می کردم دیدم زیر لب خوندنش تند تر شد و یه قطره اشک هم از گوشه چشمش چکید . گفتم"خانم این اولش بود دیگه درد نداره و اصلا دیگه متوجه نمیشی من چی کار میکنم" خانمه بی اعتنا به من همچنان مرتب زیر لب زمزمه می کرد ..خلاصه ما تیغ بیستوری رو برداشتیم و اومدیم بالای سرش که شروع کنیم به برداشتن که خواستیم برای آخرین بار استرسش رو کمتر کنیم که الهی لال میشدم و نمی پرسیدم . بهش گفتم "چی میخونی زیر لب خانم ؟".برگشت تند گفت "دعا می خونم . به خدا پناه می برم" منم سریع گفتم " آهان از دست رزیدنت های رانده شده به خدا پناه می بری".... گفتن ما همانا و قاه قاه خندیدن مریض هم همان الان که دارم فکر میکنم اصلا حرف خنده داری هم نزدم ولی نمی دونم این چرا این جوری شد خلاصه خانم محترم خندش گرفته بود و ول کن هم نبود .البته مشکل ما با انبساط خاطر مریض نبود مشکل ما این بود که شما فکر کن یه دونه ضایعه خال مانند اندازه نخود کنار ناف بود تو یه شکم پهناور که هی داشت جلوی چشم ما بالا پایین میرفت . حالا شما تصور کنین ما چه جوری اینو برداریم. هی میگم خانم خوب دیگه نخندین من کارمو شروع کنم تا تیغ رو میزاشتیم کنار اون ضایعه یه دفعه خانمه میزد زیر خنده خاله 20 سانت می پرید بالا. می خواین تصور کنین چه مدلی میشه یه نخود تو یه ظرف ژله فرو کنین بعد در حالی که یکی داره تکونش میده سعی کنین با نوک چاقو برش دارین...
یعنی هر کاری بگین ما کردیم انگاری این خانم دست بردار نبود میرفتم بیرون به منشی میگفتم خندش تموم شد صدام کن .منشی بعد 1 دقیقه میومد می گفت آمادس تا میرفتم تو منو میدید باز میزد زیر خنده![]()
نتیجه گیری : یا ایها الذین که دور کمرتون با خط استوا برابری میکنه . به فکر خودتون نیستین به فکر یه جراح بدبخت باشین که ممکنه روزی شکمتون بیفته زیر دستش
یعنی هر کاری بگین ما کردیم انگاری این خانم دست بردار نبود میرفتم بیرون به منشی میگفتم خندش تموم شد صدام کن .منشی بعد 1 دقیقه میومد می گفت آمادس تا میرفتم تو منو میدید باز میزد زیر خنده
نتیجه گیری : یا ایها الذین که دور کمرتون با خط استوا برابری میکنه . به فکر خودتون نیستین به فکر یه جراح بدبخت باشین که ممکنه روزی شکمتون بیفته زیر دستش
